مناجات شعبانيه

                                                      

 اَللّهُمَّ

خدايا

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعائى اِذا دَعَوْتُكَوَ ْسمَعْ

درود فرست بر محمد و آل محمد و بشنو دعايم را هنگامى كه تو را خوانم وبشنو

نِدائى اِذا نادَيْتُكَ وَ اَقْبِلْ عَلىَّ اِذا ناجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُاِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيكَ

صدايم را هر گاه تو را صدا زنم و رو به من كن هرگاه با تو راز گويم زيرا منبه سوى تو گريختم و پيش رويت ايستادم

مُسْتَكيناً لَكَ مُتَضرِّعاً اِلَيْكَ راجِياً لِمالَدَيْكَ ثَوابى

در حال بيچارگى و فروتنى به درگاهت و اميدوارم ثوابم را كه در پيشتو است

وَ تَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَ تَخْبُرُ حاجَتى وَ تَعْرِفُ ضَميرى وَ لايَخْفى عَلَيْكَ اَمْرُ مُنْقَلَبى وَ مَثْواىَ

و تو آنچه را من در دل دارم مى دانى و حاجتم را آگاهى و از نهادمباخبرى و سرانجام كار و سرمنزل من بر تو روشن است

وَ ما اُريدُ اَنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْمَنْطِقى واَتَفَوَّه ُبِهِ مِنْ طَلِبَتى وَ اَرْجُوهُ لِعاقِبَتى

و نيز آنچه را مى خواهم از گفتارمبدان لب گشايم و آن طلبى را كه مى خواهم به زبان آرم و اميد آنرا براى سرانجام كارم دارم

وَ قَدْ جَرَتْ مَقاديرُكَعَلَىَّ يا سَيِّدى فيما يَكُونُ مِنّى اِلى آخِرِ عُمْرى 

اى آقاىمن مقدّرات تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سر زند

مِنْ سَريرَتى وَ عَلانِيَتىوَ بِيَدِكَ لابِيَدِ غَيْركَِ زِيادَتى وَ نَقْصى وَ نَفْعى وَ ضَرّى

چه از كارهاى پنهانم وچه آشكارم و بدست تو است نه به دست ديگرى كم و زياد شدن و سود و زيان من

 اِلهى اِنْحَرَمْتَنىفَمَن ْذَا الَّذى يَرْزُقُنى وَ اِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرُنى

خدايا اگر توام محروم كنى پسكيست كه روزيم دهد و اگر تو خوارم كنى پس كيست كه ياريم دهد

اِلهىاَعُوذُبِكَ مِنَ غَضَبِكَ وَ حُلُولِ سَخَطِكَ

خدايا پناهبرم به تو از خشمت و فرو ريختن عذابت

اِلهى اِنْ كُنْتُ غَيْرَمُسْتَاْهِل ٍلِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِكَ

خدايا اگر من شايستگى رحمت تو راندارم ولى تو شايسته آنى كه از زياده بخششت به من احسان كنى  

اِلهىكَاَنّى بِنَفْسى واقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ قَدْ اَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلىعَلَيْكَ فَقُلْتَ ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِكَ

خدايا خود راچنان مى نگرم كه گويا در برابرت ايستاده و آن توكل نيكويى كه بر تو دارم بر سر منسايه افكنده و تو نيز آنچه را شايسته آنى درباره من فرموده و مرا در سراپرده عفو خويش پوشانده اى

اِلهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْاَوْلى مِنْك َبِذلِكَ

خدايااگر بگذرى پس كيست كه از تو بدين كار سزاوارتر باشد

و َاِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَ لَمْ يُدْنِنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْجَعَلْتُ الاِقْرارَ بِالذَّنْبِ اِلَيْكَ وَسيلَتى

و اگر مرگم نزديك شده و عملم مرا به تونزديك نكرده من به ناچار قرار مى دهم اقرار به گناه را وسيله خويش به درگاهت

اِلهى قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسىفِى النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَيْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها

خدايا من بر خويشتن ستم كردمدر آن توجهى كه بدان كردم پس واى بر او اگر نيامرزيش

اِلهى لَمْيَزَلْ بِرُّكَ عَلَىَّ اَيّامَ حَيوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّى فى مَماتى

خدايا پيوسته در دورانزندگى نيكى تو بر من مى رسد پس نيكيت را در هنگام مرگ نيز از من مگير

اِلهى كَيْفَ آيَسُ مِنْحُسْن ِنَظَرِكَ لى بَعْدَ مَماتى وَ اَنْتَ لَمْ تُوَلِّنى اِلاّ الْجَميلَ فىحَيوتى

خدايا من چگونهمأيوس شوم از اينكه پس از مرگ مورد حسن نظر تو واقع گردم در صورتى كه در دوران زندگيم جز به نيكى سرپرستيم نكردى

اِلهى تَوَلَّ مِنْ اَمْرى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَعُدْ عَلَىَّ بِفَضْلِكَ عَلىمُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ

/ 1 نظر / 11 بازدید
كاظم

اِلهى اَنَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوكُكَ الْمُنيب